Til Gullesfjorden

 (Jacob Norman)
 

Nu heiser vi seglet for nordavindsbør
og kursen den legg vi mot sør.
Med Mulen i livart og Nakken i le
vi fyk som en måse avsted.
Det pisker mot Klubben
Mot Lyså det bryt.
Det er som det durar og skyt
når frostrøyk og skavel med kuling fra nord
bryt inn over Gullesfjord.

Men kom inn i "fjorden" når sjøen ligg still
en sommardag solrik og blå.
Det er som du møter en einaste smil
frå alt som du her kan få sjå.
Frå skogen og fjellet med fuggel og dyr
frå fossen som dansar seg yr
frå bekken som snor seg i sølvkvite band
frå laksen som sprett attmed strand.

Han Ivar i Botn var noka til mann
han reiste så vidt over land.
Dog ingen stad fann han slik fager en kjos
som inne i fjorden hos oss.
Men hardt sleit de gamle mot sjukdom og svult
når fjorden av isen var skjult.
Når bjørnen tok mannen si einaste ku
då var det'kje greitt kan du tru.

I dag ser vi "fjorden" i framgang og vekst
det er som han kler seg til fest.
Med ungdom på sykkel med ferje og bil
vi svingar oss mil etter mil.
Med skøyte og sjark kan vi ta oss en tur.
Av fisk er her meir enn du trur
Gud signe deg heimen min her under li.

Eg elskar deg heile mi tid.